http://tookali.gilblog.ir

  تومام   تی  دامونان  دار 

  می قلم

  تومام  تی  کاسپین  آب 

  می  دوات

  انقده  تی  نا م  ره  نیویسم

  تی  دوشمنانا  بوگروزانم

  تو  می  ایمانی  , می  قبله  ائی

  تی  دلفک  می  کعبه

  تی  دشتان  می  سجاده

  هر  زمات تی  بولبولان  اذان زنید

  تی  بجاران  عطر  مرا  دست نماز گیرم

  می  قنوت 

        تی  پایندگی

                             8 نوروز ما 1585

تمامی درختان جنگلهایت

قلم من

تمامی آب کاسپینت

دوات من

آنقدر از تو می نویسم

تا دشمنانت را فراری دهم

ایمان منی - قبله منی

درفکت کعبه من

دشتهایت سجاده من

هر زمانی که بلبلانت اذان می زنند

با عطر شالیزارها وضو می گیرم

قنوت من

پایندگی تو

گرمش  اَ موندره

من هنی زمستان ناله یا می جان دارم

نیدینی می دیل پرکستن تو

باد گرم می وزد

من اما هنوز ناله های زمستان در جانم هست

لرزیدن دلم را نمی بینی

من و تو گریه ان کی بیشناوست

مجنونا نوبو

بید مجنون !

گریه های من و تورا چه کسی شنید

مجنون نشد

ول  بیگیفت  می  دیل  میان  غوصه

گب  می شین  تا گولی ایه  اویرابه

روزانم  می چوم سیا  دینه

هن بو  زندگی ؟!

بکفیم - ویریزیم

بکفیم - ویریزیم

بکفیم

.

.

.

            دِ وینریزیم

چی  بی وفائی   خودا بوکود...

بمناسبت  سالروز تولد مرحوم سینا مدبرنیا

غصه  در قلبم  زبانه  می کشد

حرفهایم  تا گلو  نیامده  گم  می شود

روز ها را هم  سیاه  می بینم

همین بود زندگی؟!

بی افتیم - بلند شویم

بی افتیم - بلند شویم

بی افتیم -

.

.

.

      دیگر  بلند نشویم

چه  بی وفائی  خدا با ما کرد...

۱-

زای  کی  بوم 

گریه  زمات

می  سرا  دساسئی  می دستانا تی  دست مئن  نازادائی

می گریه یا خوشکا  کودی

اما الان

تی  سرا کی  دساسینم  تی  دستانا  می  دست  مئن  موشتا  کونم

تی  جانا کی  کشا  گیرم

ارسو  مرا  امان  نده

بچه که بودم

هنگام گریه

به سرو رویم دست می کشیدی و با دستانت دستم را نوازش می کردی

گریه من قطع می شد

اما اکنون

سرت را که می نوازم و دستانت را در دستم مشت می کنم

وقتی در آغوشت می گیرم

اشک امانم نمی دهد

آخر  زماتی  کی  مرا  تی  پا  سر  بوخوسانه ائی

مرا  ده  خاب  نیگیفت

واکفته یم

       بکفته یم

می  سرا  دساسین  مارجان

بوسوخته یم

آخرین  باری  که  مرا  روی  پاهایت  خواباندی

دیگر  خوابم نگرفت

خسته ام

     افتاده ام

نوازشم کن مادرجان

سوخته ام

تي  نيگا  تش  امرا

مي  دم  به  دم  زندگيا  جلا  دهم

تي  كشه  آزادي  وسي

مي  دين  و  دونيايا  بازم

تي  خيال  امرا

نفس  فادم 

           جان  فاگيرم

با  آتش  نگاهت

به لحظه  لحظه  زندگي خود رونق مي دهم

براي آزادي آغوشت

دين و دنياي خود را مي بازم

باخيالت

نفس ميدهم

جان ميگيرم

تامتولي

توقائي

بي كسي

سكوت

عاشقي

تنهائي